Ik was 15 jaar, en mijn aller- allergrootse wens kwam in vervulling….. Ik kreeg een eigen pony! Er was via via een weilandje geregeld en samen met mijn vader hebben we een schuilstalletje gebouwd.Ik had toen nooit kunnen denken dat deze pony nu, 20 jaar later, nog steeds bij me zou zijn.

Mijn pony, een mooie voskleurige welsh-cob genaamd Heather, is sindsdien mijn steun en toeverlaat. Bij mijn eerste verliefdheid, bij het spijbelen van de middelbare school, bij de zondagse (kater)ritjes na een avondje stappen. Maar ook bij de moeilijkere tijden in mijn leven. Zoals tijdens mijn zware zwangerschap en tijdens mijn burn-out. Vooral in die periodes is ze zo belangrijk voor mij geweest. Even alle zorgen los kunnen laten, aanwezig zijn in het hier en nu. De rustgevende aanwezigheid van een paard, je kunt helemaal jezelf zijn. Het gevoel van verbinding, zonder oordeel. En ook een doel om de deur uit te gaan.

Inmiddels is Heather al 20 jaar bij mij. Ze heeft de mooie leeftijd van 29 jaar. De jaren beginnen te tellen, maar ze zit nog steeds vol energie. Ik ben enorm dankbaar dat ik de mogelijkheid heb om anderen ook kennis te laten maken met het inzicht wat een paard je kan geven. Het is zo enorm waardevol…..Lees hier hoe paardencoaching in z’n werk gaat.